#22. Jak myśli nieświadome

Jest nie tylko interesujące, ale praktycznie pomocne dla klinicysty, aby mieć poczucie, jak działa umysł nieświadomy. Ponieważ dzieje się tam jakieś 95% naszego myślenia, musi to być bardzo ważne. Podchodzę do pytania z punktu widzenia biologii, czyli dostępnego sprzętu i jego możliwości.

Po pierwsze, przypomnijmy, że odkąd Eric Kandel i inni wyjaśnili, w jaki sposób informacja jest zakodowana w mózgu, wiemy, że każdy rodzaj informacji, niezależnie od tego, czy jest to słowo, dźwięk, pojęcie, obraz, uczucie itp., wydaje się być zakodowane w ten sam sposób. Przyjrzyjmy się kilku podstawowym propozycjom dotyczącym przetwarzania informacji przez mózg.

1. Wszystkie fragmenty informacji w mózgu są zakodowane jako sieci neuronowe i ścieżki, określone przez ich synapsy, tak że członkowie mają tendencję do wspólnego strzelania.

2. Jedna porcja informacji może wywołać inną lub może hamować drugą. Nie ma innej dostępnej relacji między dwiema porcjami.

3. Jeden kawałek może mieć silniejszy lub słabszy związek z drugim, o dowolnej wartościowości.

Podstawowe „myślenie” zbudowane na tych zasadach jest dość proste, ale potężne i niezwykle przydatne, a także czasami problematyczne. Możemy myśleć o umyśle jako silnik metafory, potężny organ do badania skojarzeń między jedną „rzeczą” a drugą. Jednym z przykładów jest śnienie, w którym metafory wydają się być używane do rozwiązywania problemów, które próbujemy metabolizować. Stają się bardziej intensywne, gdy jest coś trudnego i ważnego, wokół czego staramy się owinąć nasze umysły.

Podobnie, z mojego doświadczenia wynika, że ​​najlepszym sposobem pracy nad trudnym problemem jest przejrzenie go przed pójściem spać, a następnie zaangażowanie się w jakąś „bezmyślną” czynność rano, podczas której można „zbierać” nocną pracę umysłu . Z dużą regularnością rozwiązanie, które było niedostępne poprzedniej nocy, wejdzie do świadomości rano. Kreatywność wykorzystuje tę zdolność do łączenia rzeczy w sposób, którego nie mogłaby zrobić normalna logika. Upraszczając, neurofizjolodzy identyfikują ten rodzaj aktywności jako wynikający z „sieci domyślnej”.

Logika, która jest natywna dla sprzętu mózgowego, jest prosta i zupełnie różni się od logiki formalnej. Myślenie, które nazywamy „logicznym”, opiera się na relacjach między rzeczami, w których relacje są precyzyjnie określone. Na przykład znaczenie jest wysoce zależne od słów związanych z relacjami, takich jak „identyczny”, „przyczyny”, „jest ważniejsze niż” lub „podobny”. Logika mózgu fizjologicznego musi zadowolić się tylko dwoma dostępnymi zależnościami. Odpowiadają one sposobowi, w jaki sieci neuronowe reprezentujące fragmenty informacji mogą mieć tylko dwa rodzaje wpływu na powiązane sieci. Są albo pobudzające, albo hamujące, a zatem te dwie porcje informacji są „powiązane pozytywnie” lub „powiązane ujemnie”. Fizjologicznie mózg nie jest w stanie być bardziej precyzyjny, przynajmniej na poziomie „sprzętowym”. Ta rodzima logika działa szybko, stąd nasza zdolność do rozwijania skojarzeń i szybka zdolność myślenia o przeciwieństwach. To właśnie Kahneman nazywa „szybkim myśleniem”.

Read More  Jak wziąć kąpiel w lesie?

Dobrym przykładem jest nasza emocjonalna reakcja na przerażający test medyczny. Załóżmy, że test ujawnia 29% prawdopodobieństwo zachorowania na raka. Nieświadomy (emocjonalny) umysł nie radzi sobie z procentami, ale odpowiada asocjacyjnie albo na „Umrę” albo „Wszystko będzie dobrze”. Lub może przerzucić się między nimi. Przy pewnym powolnym myśleniu możemy być w stanie zmodyfikować opcje binarne bardziej zmodulowaną myślą, że „Może być źle lub dobrze, ale bardziej prawdopodobne jest, że dobrze”. W tym miejscu świadoma logika może mieć pewien wpływ.

Teraz sprawy się komplikują

Eric Mandelbaum (2015) w wykładzie na YouTube wskazuje, że logika asocjacyjna nie jest w stanie wyjaśnić wszystkiego, co dzieje się w umyśle nieświadomym. Dobry przykład podaje Piaget:

„Chłopiec dotyka nożyczek, których matka mu zabroniła. Nikt tego nie widział. Nieco później idzie i przekracza strumień na kłodzie; nagle ustępuje i chłopiec wpada do strumienia. „Dlaczego upadł?” Starsi odpowiedzą bez wahania, że ​​to dlatego, że pień został zjedzony i że nie ma związku między tymi dwiema częściami opowieści. Młodsi przeciwnie, opowiadają dwie części historii, opierając się wszelkim sugestiom: Dlaczego upadł? „Ponieważ był nieposłuszny”. „A gdybym nie był nieposłuszny?” „Upadłby w ten sam sposób”. „Więc dlaczego upadł?” „Ponieważ był nieposłuszny”. Itp.” [ Piaget, Les relations entre l’intelligence et l’affectivité dans le développement de l’enfant (1954). Translation by Michele Rodrigues.]

U młodszego dziecka dominuje nieświadoma logika, która rządzi się własnymi prawami. Tego rodzaju wnioskowanie odgrywa ważną rolę w nieświadomym przetwarzaniu informacji naszych pacjentów. Jak możemy zrozumieć tę alternatywną logikę?

Tutaj jestem daleko poza obszarem moich kompetencji zawodowych, ale przedstawię kilka przemyśleń opartych na hipotezie, że nieświadoma logika wynika z neuronowej architektury mózgu. Podczas gdy ja podchodzę do problemu z punktu widzenia biologii mózgu, inni podchodzili do niego z różnych stron. Jedna z alternatyw, ostatnio opisana przez Amita Saada (2020), wykorzystuje matematyczną koncepcję „logiki bez negacji”. Inne podejście, reprezentowane przez Erica Mandelbauma (2015), zaczyna się od kognitywistyki i filozofii.

Przyjrzyjmy się, jak logika binarna pochodząca z mózgu może przekształcić się w coś bardziej wyrafinowanego. Zacznijmy od sieci neuronowych reprezentujących „duży” i „mały”. Każdy z nich zajmuje sieć neuronową i są ujemnie powiązane lub „przeciwieństwami”. Piaget opisuje, jak koncepcje mogą się rozwijać dzięki asymilacja lub zakwaterowanie. W asymilacji stara koncepcja jest rozszerzona o przyswajanie nowych informacji. Ale w zakwaterowaniu różnica jest zbyt duża i powstaje nowa koncepcja. Jak więc binarny nieświadomy umysł radzi sobie z czymś pośrednim między dużym a małym? Może rozluźnić pojęcie jednego lub drugiego lub wygenerować nową koncepcję, nową sieć neuronową zawierającą pojęcie „duże, ale nie tak duże”. W ten sposób możemy dojść do nowej konceptualizacji „Złotowłosej”. Jeśli ta nowa koncepcja zadomowi się w sieci neuronowej, wyjdziemy poza logikę binarną bez zmiany neurofizjologii. Mamy teraz trzy „rzeczy”, „małe”, „duże” i „duże”. To przenosi nas poza binarne, w sferę różnych stopni rzeczy. Każda koncepcja pośrednicząca może kumulować swoje własne skojarzenia i konotacje, które z kolei są powiązane jako „powiązane pozytywnie” lub „powiązane ujemnie”, a może oba, jak zobaczymy poniżej w odniesieniu do sprzeczności.

Read More  #25. Zadanie w pytaniu

Być może młodsze dziecko w przykładzie Piageta ma niewerbalną koncepcję „nieposłuszeństwo zasługuje na karę”. Przez skojarzenie ta koncepcja pasuje (jest pozytywnie kojarzona) z upadkiem z kłody. Dla starszego dziecka logika dorosłych jest dostępna i odfiltrowuje nieświadomy rodzaj. Dla młodszego dziecka (lub w psychozie) świadoma logika werbalna nie interweniuje, więc logika skojarzeń jest tym, co dostarcza odpowiedzi.

Godne uwagi jest to, że budując rozległą hierarchię pozytywnych i negatywnych skojarzeń między jednostkami treści umysłowych, dochodzimy do systemu, który ma ogromną zdolność myślenia i wnioskowania. Jeśli porównamy przetwarzanie przez nieświadomy umysł z procedurą testową, nieświadoma logika dopuszcza dużą część fałszywych alarmów, podczas gdy logika dorosłych jest znacznie bardziej gotowa do wyeliminowania myślenia, które jest „nielogiczne”. Często możemy być świadkami tej interakcji, gdy logiczny umysł dorosłego ocenia i odfiltrowuje idee, które „nie mają sensu”. Przypuszczalnie to właśnie działo się ze starszymi dziećmi w przykładzie Piageta.

Więcej komplikacji

Freud opisał cechy logiki nieświadomej, zauważając, że nieświadomość nie ma pojęcia o negacji. On miał rację. Spróbuj powiedzieć małemu dziecku, że potwory nie istnieją. Dziecko będzie miało trudności i będzie wolało, aby potwór był gdzie indziej niż nie istniał. To ma sens. Jeśli „rzecz” jest ucieleśniona jako sieć neuronowa składająca się z komórek, które mają tendencję do wspólnego działania, to czym jest brak rzeczy? Jedynym sposobem na rozciągnięcie sprzętu, aby zmierzyć się z zerem, jest posiadanie elementu, który reprezentuje brak czegoś! Tak jak ja to widzę, akomodacja pozwala na dodawanie nowych pojęć i ostatecznie jednym z nich jest pojęcie „zera” lub zero lub nieistnienie. To zaczyna być dostępne w wieku około czterech lat.

Podobnie Freud mówi, że nieświadomość nie może pojąć czasu. Uważam, że badania wykazałyby, że jest to poprawne dla młodszych dzieci, ale nieświadoma patologia z początkiem około pięciu lat wydaje się doceniać „łuk czasu”. Jak opisano w TIFT nr 10 (http://howtherapyworks.com/the-secret-power-of-fairytales/), dzieci w tym wieku mogą czerpać nadzieję i czerpią nadzieję z wyobrażenia, że ​​„kiedyś” będą w stanie pokonać ograniczenia które powodują ból w teraźniejszości. Piaget ujął to w ten sposób: „Przyjmowanie czasu jest równoznaczne z uwolnieniem się od teraźniejszości”. Wydaje się, że to wyrafinowane rozumienie może nadal opierać się na zdobyciu rzecz który reprezentuje łuk czasu i kojarzy się z nadzieją i pozytywnym oczekiwaniem.

Read More  Jak załatwić sprawy. Kluczowe kroki do zmiażdżenia prokrastynacji

Inną komplikacją jest to, że ten system logiki zachęca do sprzeczności. Wróg mojego przyjaciela jest moim wrogiem. Amy jest moją przyjaciółką. Jack jest moim przyjacielem. Jack jest wrogiem Amy. Więc Jack musi być także moim wrogiem. Nieświadomy umysł nie ma problemu z utrzymywaniem sprzeczności. Sprawiają kłopoty tylko wtedy, gdy wkraczają w sferę świadomej logiki, co może i często zdarza się w trakcie psychoterapii. Zderzenie sprzeczności jest częstym wyzwalaczem obron, takich jak zaprzeczenie i racjonalizacja.

Wniosek

Nieświadoma logika działa nie tylko u dzieci i patologii. Stanowi dużą część naszego świadomego przetwarzania informacji dla dorosłych. Jeśli nie jesteś przekonany, obejrzyj reklamę farmaceutyczną z włączonymi napisami i wyłączonym dźwiękiem. Doświadczysz dwóch kanałów komunikacji z przeciwstawnymi wiadomościami, jeden zachęcający cię do kojarzenia uśmiechów i szczęścia z narkotykiem, a drugi mówiący, że zażywanie go może cię zabić. Nieświadoma myśl jest nie tylko źródłem błędów. To daje nam dostęp do możliwości, których w innym przypadku moglibyśmy nie zobaczyć. Możemy pielęgnować jego wkład w rozwiązywanie problemów i kreatywność we własnym życiu oraz, z pewną ciekawością i uwagą, możemy kultywować świadomość tego, że obie formy myślenia są w ciągłej interakcji.

Bardziej adekwatna do naszego tematu, jedną z umiejętności terapeuty jest umiejętność skonstruowania „teorii umysłu”, aby dostać się do butów i umysłu naszych pacjentów. Ponieważ wiele EMP (zakorzenionych wzorców dezadaptacyjnych, celów psychoterapii) pochodzi z nieświadomego umysłu w różnym wieku, bardzo pomoże nam to zrozumieć tę alternatywną formę logiki i jej ewolucję.

Jeffery Smith MD

Polecane zdjęcie: Fakurian Design, Unsplash

____________________________________________

Jak zwykle zapraszam do komentowania, a także, jeśli te posty są dla Was interesujące, proszę powiedzcie o tym swoim znajomym i współpracownikom.

PS: Jeśli rozważasz dalsze szkolenie poza pojedynczymi terapiami lub ograniczonymi obszarami problemowymi, nasza lista oczekujących jest otwarta. Kliknij poniżej lub sprawdź stronę Terapeuta.

Source